Judaizm

Żydzi zamieszkiwali Kraków już od drugiej połowy XII wieku. Od końca XV wieku ich gmina została przeniesiona do sąsiadującego miasta – Kazimierza, który z końcem XIX wieku przyłączono do Krakowa jako jedną z dzielnic.

Obrzezanie jest to zabieg usunięcia napletka, dokonuje się go w ósmym dniu życia chłopca. Obrzezanie jest nakazem religijnym wywodzącym się od Abrahama, to znak przymierza zawartego z Bogiem. W uroczystości powinni brać udział: mohel (osoba wykonująca obrzęd obrzezania), sandak (osoba trzymająca dziecko na kolanach w czasie obrzędu), wybrani przez rodziców mężczyzna i kobieta, którzy wnoszą dziecko do pokoju, oraz rodzice dziecka. W pomieszczeniu przygotowuje się dwa fotele: dla sandaka i proroka Eliasza.

Relacja z okresu okupacji niemieckiej:

Były zawody ścigane, jak: rabini, nauczyciele i wszystkie uboczne rozgałęzienia kultury i wychowania. (…)Były też zawody kompletnie niepotrzebne, zawody, które wyszły z użycia: akuszerki i fachowy od obrzezania. Dziewięć miesięcy po wybuchu wojny, przestały niemowlęta przychodzić na świat – widocznie przestraszyły się okrutnego szaleństwa… Józef Bau, Czas zbezczeszczenia. Wspomnienia z czasów drugiej wojny światowej, Tel – Aviv 1990, s. 19.