Kościół Rzymskokatolicki

Rozwój wyznania rzymsko-katolickiego na terenie Krakowa wiąże się z powstaniem diecezji krakowskiej. Powstała ona na mocy decyzji zapadłych podczas zjazdu gnieźnieńskiego w 1000 roku. Pierwszym biskupem diecezji krakowskiej, wymienionym w najstarszym "Katalogu biskupów krakowskich" był Niemiec, Poppo.

Bierzmowanie – istotą tego sakramentu jest przekazanie Ducha Świętego, umocnienie wiary oraz uzdolnienie do świadczenia o niej oraz jej obrony. Jednoczy ściślej z Jezusem. Włącza on katolika w misję ewangelizacyjną. Udziela go także cerkiew prawosławna, ale wkrótce po chrzcie (czyli niemowlętom). Ks. Andrzej Jeleń, Bazylika Mariacka: Dojrzały chrześcijanin przy ołtarzu przyjmuje sakrament bierzmowania. Jest umacniany Duchem Świętym czyli tą mocą z wysoka, która mu pozwala, udzielając siedem darów Ducha Świętego przeżywać te etapy życia ziemskiego zgodnie z wolą Bożą”. W Kościele rzymskokatolickim bierzmowanie jest wyznaniem wiary, poniekąd świadomego, bo dokonywanego w wieku dorosłym lub zbliżonym do dorosłości. Pod tym względem bierzmowanie odpowiada protestanckiej konfirmacji i żydowskiej bar micwie i jest symbolem przejścia do dojrzałości religijnej. Sakrament bierzmowania nazywamy też: sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej, sakramentem umocnienia w wierze oraz sakramentem dopełnienia. Udzielanie tego sakramentu w Kościele katolickim jest zarezerwowane dla biskupów – zwyczajnych szafarzy tego sakramentu. Nadzwyczajnym szafarzem w Kościele katolickim jest każdy kapłan upoważniony do tego przez biskupa. W razie niebezpieczeństwa śmierci, bierzmowania może udzielić każdy ksiądz. Ważną osobą na bierzmowaniu jest świadek, który jest świadkiem umocnienia wiary bierzmowanego. Podczas udzielania sakramentu kładzie on prawą dłoń na prawym ramieniu bierzmowanego. Prawo kanoniczne zaleca by był nim jeden z chrzestnych.