Kościół Rzymskokatolicki

Rozwój wyznania rzymsko-katolickiego na terenie Krakowa wiąże się z powstaniem diecezji krakowskiej. Powstała ona na mocy decyzji zapadłych podczas zjazdu gnieźnieńskiego w 1000 roku. Pierwszym biskupem diecezji krakowskiej, wymienionym w najstarszym "Katalogu biskupów krakowskich" był Niemiec, Poppo.

Kościół św. Józefa

Podgórze długo nie posiadało własnego kościoła. Ta sytuacja zmieniła się dopiero w 1832r., kiedy to na Rynku Podgórskim wzniesiono kościół pw. św. Józefa, wg projektu budowniczego miejskiego Franciszka Brotschneidera. Wybudowany został w stylu klasycyzującym i charakteryzował się bardzo prostą konstrukcją. Wyposażono go w sprzęty pochodzące ze zburzonego kościoła- drewniany ołtarz główny i ołtarze boczne z marmuru. Jednak kościół ten został wadliwie zbudowany i już na początku XX w. pojawiła się potrzeba rozebrania go. Jedynym elementem po starym kościele jest murowana dzwonnica z 1879 roku, znajdująca się na tyłach nowej świątyni. Powstanie kościoła w jego dzisiejszym kształcie jest zasługą ks. Antoniego Gruszeckiego- ówczesnego proboszcza parafii. W 1905 roku został rozebrany stary kościół i już 13 maja tegoż roku poświęcono i wmurowano kamień węgielny pod nową świątynię. Zaprojektował ją prof. Politechniki Lwowskiej Jan Sas-Zubrzycki. Kościół ten jest jednym z najpiękniejszych neogotyckich kościołów w Polsce. Prace budowlane trwały od 1905 do 1909r, a konsekracja miała miejsce 24 października 1909r. Jednocześnie z budową pracowano nad wyposażeniem kościoła. Powstały ołtarze, neogotycka ambona (1910 r.- replika ambony z Bazyliki Mariackiej), tabernakulum (1909r.) zaprojektowane przez prof. Jana Sas-Zubrzyckiego, a wykonane w pracowni Piotra Seipa, i cztery neogotyckie konfesjonały (1913 r.)wykonane w pracowni Andrzeja Szajny z Jasła. W kościele znajduje się 7 neogotyckich ołtarzy oraz organy wyposażone w 24 głosy, wybudowane przez firmę Adolfa Homana z Warszawy, a zakupione w 1922 r. Charakterystyczną cechą tej świątyni jest wielka ilość- 67- wizerunków świętych w rzeźbach, płaskorzeźbach i obrazach, na frontonie kościoła i wewnątrz. Ołtarz główny „Zwiastowania”- neogotycki, drewniany, wykonany został w latach 1908-1009 przez Wita Wisza, Maksymiliana Krzyka i Jana Józefa Góreckiego. Wnętrze kościoła, urządzono na podobieństwo gotyckiej katedry w wersji tzw. gotyku nadwiślańskiego. Zapełnione jest licznymi ołtarzami, ławkami i innymi elementami w dużej mierze wykonanymi z drewna. Prace wyposażające kościół trwały przez lata. W okresie powojennym zmieniono lokalizację niektórych ołtarzy oraz ambony. W 1999 r. decyzją ówczesnego proboszcza ks. Franciszka Kołacza, kościół poddano renowacji. Odnowiono ołtarze-główny i boczne, ambonę oraz organy. Wrócono do pierwotnej kolorystyki, która została zmieniona podczas renowacji w czasach ks. proboszcza Franciszka Mirka, kiedy zmieniono barwy na czerwono-niebieskie co fatalnie wpłynęło na wygląd kościoła. Odebrało mu jego monumentalność i katedralny charakter. Współcześnie kościół ma biało-szare barwy co przywróciło mu jego dawny charakter. Ciekawostką jest, że w czasie budowy kościoła odkryto jaskinię ze śladami prac alchemicznych, która wg badaczy zawierała pozostałości prac mistrza Twardowskiego, czyli historycznego alchemika króla Zygmunta Augusta - Niemca Laurentiusa Dhura (z łac. Durentiusa).