Opowiedz mi miasto

Mieczysław Marchwian

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Mieczysław Marchwian

  • Daty życia:

    1-01-1932

  • Dzielnica:

    7

Mieczysław Marchwian urodził się 1 stycznia 1932 roku w Krakowie. Mieszkał na Zwierzyńcu, który stanowił kolebkę krakowskiego szopkarstwa. Jego pierwszy kontakt z szopkarstwem nastąpił jeszcze podczas okupacji. „Były to pierwsze nieporadne próby. Robiłem najróżniejsze cacka choinkowe z wycinanek, które same starałem się jak najlepiej upiększyć” – pisał w swoich wspomnieniach. Pracować zaczął bardzo wcześnie. Jego ojciec zginał we wrześniu 1939 roku, więc już jako młody chłopiec starał się pomagać matce finansowo. Jedynym możliwym dla niego źródłem zarobku była sprzedaż gazet, a w okresie Świąt Bożego Narodzenia chodził z małą szopką i kolędował za grosika. Po wyzwoleniu ukończył szkołę i zaczął pracować jako kreślarz w Biurze Projektów C.BA i U.CH w Krakowie. Pracował także w Krakowskich Zakładach Farmaceutycznych „Polfa” na stanowisku mistrza produkcji. Jak sam przyznaje, umiejętności nabyte w pracy kreślarza, wykorzystał później w twórczości szopkarskiej. Początki stworzenia pierwszej dużej szopki nie były łatwe. „Natrafiłem na całą masę kłopotów technologicznych i materiałowych” – pisał. Trudne początki zostały jednak uwieńczone sukcesem i za zbudowaną swoją pierwszą szopkę w 1971 roku otrzymał wyróżnienie w konkursie. „Podstawowym natchnieniem w mojej twórczości jest moje rodzinne miasto, tak bogate w wspaniałe arcydzieła architektury. Pomocą projektowania szopki są dla mnie pocztówki, zdjęcia i slajdy. Te ostatnie wykonuję sam. Jest to etap budowy dla mnie najważniejszy. Następnie zbieram odpowiednie materiały (staniol, klej, bristol, tekturę, sklejki, druciki). Część z nich dostaję od znajomych, za co jestem im bardzo wdzięczny. Najwięcej czasu zajmuje mi wykonanie poszczególnych elementów, z których w końcowym etapie powstaje gotowa szopka.” – opisywał. Do wykonania lalek wykorzystywał najczęściej druty i odpadki krawieckie, a najwięcej trudności sprawiało mu wykonanie ich główek. Zawsze z niecierpliwością oczekiwał na wyniki konkursu „i zawsze też zaraz po jego ogłoszeniu w mojej świadomości rodzi się nowy zarodek nowej szopki, może jeszcze lepszej i piękniejszej” – pisał. Mieczysław Marchwian uczestniczył w konkursach 14 razy w latach 1971 – 1984, w kategorii szopek dużych i średnich. W 1976 roku otrzymał II nagrodę, a w 1978 – IV nagrodę, a także dziesięć wyróżnień (1971 – 1975, 1977, 1980, 1982 – 1984). Dwie jego szopki znajdują się w zbiorach MHK.

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Mariusz Glonek

    Przyboczny Lajkonika, prywatnie syn Zbigniewa Glonka. Urodził się w Krakowie, ale miłość zaprowadziła go do Wieliczki, gdzie mieszka ze swoją rodziną. Pracuje w Wodociągach Krakowskich jako inspektor w Biurze Obsługi Klienta. Tradycja pochodu Lajkonika towarzyszy mu od najmłodszych lat życia. Szczególnie mocno zapadł mu w pamięć pochód

                                                    
  • Piotr Marcinkowski

    W pochodzie uczestniczył już jako dziecko – co roku przechodził ulicami Krakowa obok swojego ojca i dziadka, jeszcze bez określonej funkcji, jedynie ubrany przez mamę w strój krakowiaka. Zmieniło się to w roku 1997, gdy w wieku 18 lat stał się pełnoprawnym członkiem orszaku w roli włóczka. Włóczkiem był przez 15 lat, do 2013 roku, gdy

                                                    
  • Wojciech Leleń

    Jest krakowianinem z urodzenia. Pracuje jako kucharz, ukończył szkołę gastronomiczną oraz studia z geografii na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Z dzieciństwa pamięta legendę o Lajkoniku, opowiadaną przez Rodziców i Dziadka. Już jako mały chłopiec uczestniczył w pochodach Lajkonika. Szczególnie podobał mu się wtedy pokłon chorąg

                                                    
  • Mateusz Glonek

    „Miasto bez tradycji to jest miasto bez duszy.”

    Od dziecka wiedział, że przyjdzie taki dzień, kiedy i on dołączy do orszaku. Z tradycją organizacji pochodu Lajkonika związana jest cała jego rodzina – zaczęło się od wujka, Zbigniewa Glonka, który – gdy porzucił bycie włóczkiem i został samym Lajkonikiem –

                                                    
  • Stanisław Romanik

    Urodził się 13 lipca 1910 roku w Krakowie, zmarł 7 października 1987 roku. Pracował fizycznie, a w wolnym czasie jego hobby była naprawa starych zegarów, gra na akordeonie i budowa szopek krakowskich. Inspiracje czerpał z architektury kościołów w Krakowie, specjalizował się w dużych szopkach. Budowa jednej szopki zajmowała mu około 8-9

                                                    
  • Edward Romanik

    Urodził się 29 marca 1954 r. w Krakowie i tutaj mieszka. Z zawodu jest blacharzem samochodowym, prowadzi własną firmę remontowo-budowlaną.
    W Konkursie Szopek Krakowskich uczestniczył 7 razy (w latach 1970-1985), w którym prezentował szopki duże i średnie. Zdobył dwukrotnie II. nagrodę (w 1975 i 1976 roku), dwie nagrody III. (w 19