Opowiedz mi miasto

Filip Fotomajczyk

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Filip Fotomajczyk

  • Daty życia:

    30-05-1991

  • Dzielnica:

    5

Filip Fotomajczyk, syn Jacka i Joanny z domu Pruchnickiej, urodził się 30 maja 1991 roku w Krakowie. Dzieciństwo spędził w dzielnicy Krowodrza. Z wykształcenia jest muzykiem, oboistą. Obecnie zajmuje się śpiewem klasycznym (operowym) z czym wiąże swoją przyszłość. Jest amatorem rysunku – wykonuje grafiki według autorskiego pomysłu, maluje akwarele, interesuje się heraldyką i kartografią, jest melomanem. Czynnie spełnia się jako instruktor Związku Harcerstwa Polskiego. Szopki zaczął wykonywać w 2004 roku zachęcony przez ciotkę, która pracuje w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa. W rodzinie nie ma tradycji robienia szopek, jest samoukiem. Często przygląda się pracom wykonanym przez innych twórców, mówiąc: „szopki tworzę drogą ewolucji”. Szczególnie ceni twórczość Macieja Moszewa, zachwycając się techniką wykonania przez niego okien oraz elementów mechanicznych, w pracach nieżyjącego już Bronisława Pięcika zawsze cenił precyzyjne wykonanie detalu, szczególnie ołtarzu Wita Stwosza. Podziwia także prace Wiesława Barczewskiego, którego opublikowana książka pomaga mu poznać rzemiosło i odnaleźć inspirację. Nie ukrywa, że jest on dla niego mistrzem. Od najmłodszych lat uczestniczył w tradycjach krakowskich, przyglądając się pochodowi Lajkonika lub przychodząc na Emaus. Jego zainteresowanie historią i architekturą rodzinnego miasta zaowocowało zdobyciem uprawnień przewodnika miejskiego po Krakowie jak również zaangażowaniem w tworzenie szopek. Twierdzi, że: „budowanie szopek jest wyrażeniem lokalnego patriotyzmu i miłości do miasta” i dodaje: „wszystkie te budowle, które obserwuje się, spacerując po mieście można zawrzeć właśnie w szopce”. Pierwsza jego szopka była trójwieżowa, w której zaznaczył pomarańczową wstążką aktualną wówczas Pomarańczową Rewolucję na Ukrainie. W swoich pracach często nawiązuje do hejnalicy kościoła Mariackiego, wieży Zegarowej lub Wikaryjskiej z katedry wawelskiej, umieszcza wątki z legend miejskich w postaci smoka wawelskiego, hejnalisty, Pana Twardowskiego na księżycu, Lajkonika lub pierścienia królowej Kingi w kawałku soli. W 2007 roku nawiązał do obchodów 750-lecia lokacji Krakowa, której akt trzymał w szponach smok, ponadto srebrne kury przypominały o długiej tradycji Bractwa Kurkowego, a znajdujący się w centrum witraż „Stań się” Stanisława Wyspiańskiego, przypominał o stuleciu śmierci artysty. Wspomina rok 2008, gdy przygotowywał na konkurs największą ze swoich szopek. Pracę nad nią zaczął w sierpniu, ale jak opowiada: „cały listopada nie dosypiałem, ponieważ pracowałem do drugiej, trzeciej w nocy, a później o siódmej szedłem do szkoły”. W 2010 roku w związku z Rokiem Chopinowskim wykonał miniaturową szopkę, umieszczając ją na fortepianie. Charakterystyczne dla jego twórczości jest wykonywanie wszystkich elementów własnoręcznie bez pomocy pęsety. Specjalizuje się w szopkach średnich, ale wykonuje także miniatury. Wszystkie są podświetlane. Pracuje w swoim pokoju. Nim przystąpi do konstruowania, wykonuje dokładny szkic, który jest planem szopki opartym na zaobserwowanej architekturze miasta. Zachwycają go gotyckie iglice wieży kościoła Mariackiego, detale Sukiennic, Barbakanu, okna i dachy, renesansowe attyki. Najbardziej lubi łączyć gotyk z barokiem, twierdząc, iż takie zestawienie tworzy interesującą kompozycję. W kolorystyce jego prac dominuje czerwień. Do ozdabiania szopki nie wykorzystuje elementów pasmanteryjnych, twierdząc, że „stosowanie gotowych elementów nie przystoi prawdziwemu szopkarzowi”. Do dziś wykonał osiem szopek konkursowych i jedną na zamówienie. Jest dumny z faktu uczestnictwa w konkursach i podtrzymywania tej tradycji. Szopki jego były wielokrotnie nagradzane lub otrzymywały wyróżnienia w kategoriach szopek młodzieżowych i miniatur. Uczestniczył w konkursach 14 razy, od 2004 do 2018 roku.

Biogram na podstawie tekstu Magdaleny Kwiecińskiej oraz publikacji „Konkursy Szopek Krakowskich 1937 – 2017”, Kraków 2017.

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Michał Wincencik

    Michał Wincencik, urodzony 26 września 1916 r. w Brzegach koło Krakowa.

    Między rokiem 1981 a 1986 brał udział w konkursach szopek.

    Z wykształcenia był technikiem budowlanym. W 1939 r. został powołany do wojska do 20. Pułku Piechoty w Krakowie, brał udział w kampanii wrześniowej i został internowany w Rumunii, w 1940 roku

                                                    
  • Tadeusz Żmirek

    Tadeusz Żmirek, urodzony 28 lipca 1934 r. w Myślachowicach (woj. katowickie). Ślusarz w Kopalni Węgla Kamiennego „Siersza” w Trzebini- Sierszy. Od najmłodszych lat interesowały go sztuki plastyczne. Jego ojciec również rzeźbił i malował, to on rozpoczął edukację plastyczną autora. Podczas służby w Marynarce Wojennej równie szybko pan Ż

                                                    
  • Kazimierz Wiatr

    Kazimierz Wiatr, urodzony 18 lutego 1955 w Krakowie. Naukowiec i polityk, profesor zwyczajny AGH, harcmistrz, były przewodniczący Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, senator RP.

    Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa oraz były prezentowane na Wystawie Kościuszkowskiej w Stanach Zjednoczonych.

  • Jakub Zawadziński

    Jakub Zawadziński, jeden z najmłodszych aktywnych obecnie szopkarzy, urodzony w 1996 r.

    Szopkarstwem zainteresował się około 2002 roku, odwiedzając  z dziadkiem wystawy pokonkursowe. Dziecięcy zachwyt sprawił, że sam podjął próby budowy, jeszcze jako uczeń szkoły podstawowej. W 2009 roku, dzięki lekturze książki Wiesława Barczew

                                                    
  • Władysław Owsiński

    Władysław Owsiński urodził się 19 maja 1874, zmarł 26 grudnia 1960 r.

    Mieszkał przy ul. Friedleina 13 w Krakowie. Brał udział w konkursach szopek od 1937 do 1959 r. Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Etnograficznego. Uważał się za współtwórcę klasycznej szopki typu „ezenekierowskiego”. Został odznaczony Złotą odznaką „za

                                                    
  • Leszek Zarzycki

    Leszek Zarzycki, syn Czesława i Zofii z domu Sadowskiej, urodził się w 23 maja 1954 w Nysie. Z zawodu jest mechanikiem precyzyjnym. W Krakowie, w dzielnicy Podgórze mieszka od lat siedemdziesiątych i od tego czasu z dużym zainteresowaniem uczestniczy w tradycjach miejskich takich jak Emaus, pochód Lajkonika, Rękawka. W rodzinie nikt ni