Opowiedz mi miasto

Leszek Zarzycki

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Leszek Zarzycki

  • Daty życia:

    24-05-1954

  • Dzielnica:

    13

Leszek Zarzycki, syn Czesława i Zofii z domu Sadowskiej, urodził się w 23 maja 1954 w Nysie. Z zawodu jest mechanikiem precyzyjnym. W Krakowie, w dzielnicy Podgórze mieszka od lat siedemdziesiątych i od tego czasu z dużym zainteresowaniem uczestniczy w tradycjach miejskich takich jak Emaus, pochód Lajkonika, Rękawka. W rodzinie nikt nie wykonywał szopek. Do rzemiosła szopkarstwa zachęcił swoich synów: Sebastiana i Dominika, którzy uczestniczyli w konkursie dwa razy, a w 1994 roku otrzymali wyróżnienie w kategorii szopek dziecięcych. Najbardziej ceni twórczość Witolda Głucha i przyznaje, że to on zachęcił go do wykonywania szopek i przekazał podstawowe zasady konstruowania. Pierwszą szopkę zaczął tworzyć w latach osiemdziesiątych i pracował nad nią prawie trzy lata. W 1982 roku wystawił ją na konkurs i zdobył trzecie miejsce, co zachęciło go do dalszej pracy. Twierdzi, że twórca szopek musi mieć dużo samozaparcia, jeśli chce osiągnąć oczekiwany efekt i dodaje, że kto raz spróbował tego rzemiosła nie może już przerwać. Z architektury Krakowa szczególnie ceni tę z kościoła Mariackiego, Sukiennic, zamku na Wawelu i Bramy Floriańskiej. Marzy o wykonaniu ołtarza Wita Stwosza. Ponadto zachwycają go maszkarony i zegary na zabytkach w centrum Krakowa (zwraca uwagę na różne wykonanie wskazówek, cyferblatów). Uważa, że szopka jest połączeniem wszystkich stylów w jednej budowli przy zachowaniu odpowiednich proporcji i kolorystki. Charakterystyczne dla jego prac są kopułki i podcienie oraz lalki, które tworzy własnoręcznie jego żona. Wykonanie jednej lalki z kartonu, a następnie pokrycie kolorowym staniolem trwa około pięciu dni. W szopce umieszcza figurki przedstawiające folklor miejski, postaci religijne (Jan Paweł II) lub historyczne wydarzenia (powstanie „Solidarności”). Nim jednak przystąpi do budowania szopki, projektuje jej formę. Konstrukcję wykonuje ze sklejki lub listewki, a następnie obudowuje ją tekturą. Nie stosuje materiałów pasmanteryjnych, ponieważ twierdzi, że to, co wykona własnoręcznie jest bardziej wartościowe. Poszczególne kondygnacje skręca śrubami, mocując je ze sobą. Budowę szopki rozpoczyna od podstawy. Stosuje wyraźną kolorystykę, w której dominują niebieski i czerwony. Do grudniowego konkursu szopki przygotowuje się w domu, zaczynając prace od lutego. Wielokrotnie na tę okazję brał urlop w pracy. Specjalizuje się w szopkach dużych, ale wykonywał także szopki małe i średnie. Zawsze starał się włączać do nich mechanizmy i oświetlenie. W pracy szopkarskiej miał długą przerwę i wrócił do niej po 15 latach, mówiąc: „nie mogłem wytrzymać bez tego… i zrobiłem najpierw jedną, a później dwie na raz, bo to tak ciągnie”. Do dziś wykonał już ponad 20 szopek, a niektóre z nich znajdują się w zbiorach w Polsce i zagranicą w Hiszpanii, Kanadzie, Francji, Niemczech, Stanach Zjednoczonych. Jego szopki 11 razy otrzymały pierwszą nagrodę, były wielokrotnie nagradzane lub otrzymywały wyróżnienie. Uczestniczył w konkursach 16 razy, w latach: 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1993, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2017.

Biogram na podstawie tekstu Magdaleny Kwiecińskiej oraz publikacji „Konkursy Szopek Krakowskich 1937 – 2017”, Kraków 2017.

 

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Stanisław Andrasz

    Pochodził z Nowego Sącza. Z zawodu był ślusarzem, ale pracował również jako murarz. W czasie I wojny światowej walczył w II Brygadzie Legionów Polskich. Na początku lat dwudziestych służył w stopniu porucznika w 5 Pułku Artylerii Ciężkiej w Krakowie. Mieszkał w Bronowicach w schronie amunicyjnym „Bronowice” przy ulicy Tetmajera. Począt

                                                    
  • Michał Wincencik

    Michał Wincencik, urodzony 26 września 1916 r. w Brzegach koło Krakowa.

    Między rokiem 1981 a 1986 brał udział w konkursach szopek.

    Z wykształcenia był technikiem budowlanym. W 1939 r. został powołany do wojska do 20. Pułku Piechoty w Krakowie, brał udział w kampanii wrześniowej i został internowany w Rumunii, w 1940 roku

                                                    
  • Tadeusz Żmirek

    Tadeusz Żmirek, urodzony 28 lipca 1934 r. w Myślachowicach (woj. katowickie). Ślusarz w Kopalni Węgla Kamiennego „Siersza” w Trzebini- Sierszy. Od najmłodszych lat interesowały go sztuki plastyczne. Jego ojciec również rzeźbił i malował, to on rozpoczął edukację plastyczną autora. Podczas służby w Marynarce Wojennej równie szybko pan Ż

                                                    
  • Kazimierz Wiatr

    Kazimierz Wiatr, urodzony 18 lutego 1955 w Krakowie. Naukowiec i polityk, profesor zwyczajny AGH, harcmistrz, były przewodniczący Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, senator RP.

    Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa oraz były prezentowane na Wystawie Kościuszkowskiej w Stanach Zjednoczonych.

  • Jakub Zawadziński

    Jakub Zawadziński, jeden z najmłodszych aktywnych obecnie szopkarzy, urodzony w 1996 r.

    Szopkarstwem zainteresował się około 2002 roku, odwiedzając  z dziadkiem wystawy pokonkursowe. Dziecięcy zachwyt sprawił, że sam podjął próby budowy, jeszcze jako uczeń szkoły podstawowej. W 2009 roku, dzięki lekturze książki Wiesława Barczew

                                                    
  • Władysław Owsiński

    Władysław Owsiński urodził się 19 maja 1874, zmarł 26 grudnia 1960 r.

    Mieszkał przy ul. Friedleina 13 w Krakowie. Brał udział w konkursach szopek od 1937 do 1959 r. Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Etnograficznego. Uważał się za współtwórcę klasycznej szopki typu „ezenekierowskiego”. Został odznaczony Złotą odznaką „za