Opowiedz mi miasto

Lucyna Paczyńska

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Lucyna Paczyńska

  • Daty życia:

    29-06-1949

  • Dzielnica:

    1

Lucyna Paczyńska (Szopa), córka Stanisława i Ireny z domu Mej, urodziła się 29 czerwca 1949 w Krakowie. Dzieciństwo spędziła na Grzegórzkach, ale najbardziej czuje się związana z dzielnicą Śródmieście. Z zawodu jest ekonomistką. Jej ojciec w latach osiemdziesiątych odgrywał postać Lajkonika, a w kolejnych latach pełnił rolę włóczka. Od najmłodszych lat była świadkiem różnych zwyczajów i tradycji, także szopek krakowskich. Jej ojciec był znanym i cenionym twórcą. Wspominając dzieciństwo opowiada: „cały czas widziałam tylko szopki, szopki i szopki od urodzenia. Cały czas ojciec robił – jedną skończył to drugą zaczynał”. Konkurs był bardzo ważnym wydarzeniem, przy którym pracowali wszyscy członkowie rodziny – matka wykonywała figurki, a pani Lucyna szyła dla nich ubranka. Później to ona pomagała ojcu, przygotowując figurki. Do tego rzemiosła artystycznego zachęciła także syna – Macieja Szopę, który jako dziecko kilka razy wziął udziału w konkursie. Do dziś tę rodzinną tradycję podtrzymuje jej siostrzeniec, Dariusz Czyż. Dawniej szopki wykonywała także jej siostra i kuzyn. Po raz pierwszy wzięła udział w konkursie po śmierci ojca. W 2002 roku zaprezentowała szopkę, która była zaczęta przez ojca, a przez nią ukończona. Zgłosiła ją jako pracę Stanisława Paczyńskiego. Po śmierci ojca poczuła się w obowiązku, aby kontynuować rodzinną tradycję i od tego czasu uczestniczy w konkursach systematycznie. Specjalizuje się w szopkach dużych, dzięki czemu ma możliwość umieszczenia różnych detali architektonicznych. Charakterystyczna dla jej twórczości jest kolorystyka nawiązująca, jak określa, do stylistyki Stanisława Wyspiańskiego. Dominuje w niej czerwień, granat, złoto, zieleń tak, jak jest to na gorsecie krakowianki – dodaje. Stara się wprowadzić dużo elementów z architektury miasta. Nawiązywała do wydarzeń historycznych, m.in. 150-lecia śmierci Adama Mickiewicza, 130-lecia komunikacji miejskiej w Krakowie, umieszczając wówczas w szopce tramwaj, który zjeżdżał ze wzgórza wawelskiego. Z drugiej strony umieściła wówczas „zaczarowaną dorożkę” w nawiązaniu do poezji Konstantego I. Gałczyńskiego. Figurki wykonuje własnoręcznie. Obok świętej rodziny są to kolędnicy, smok wawelski, Lajkonik, para krakowska, kwiaciarka oraz członkowie kapeli Szmelc Paka. Inspirację czerpie z architektury Krakowa, co roku odkrywając nowe detale, które dokumentuje lub szkicuje. Mówi: „szopka to jest Kraków w miniaturze”. Za najważniejsze zabytki, do których powinni nawiązywać twórcy szopek uważa kościół Mariacki i Sukiennice. Szopkę zaczyna budować od drewnianej podstawy, choć czasami lubi wykonywać jako pierwsze górne kondygnacje. Miejscem jej pracy twórczej jest pokój. Do ozdób wykorzystuje elementy pasmanteryjne. Specjalizuje się w szopkach średnich lub dużych, które są podświetlone, ale nie zmechanizowane. Do dziś wykonała samodzielnie około 14 szopek. Niektóre z nich znajdują się w zbiorach w Polsce i za granicą w Niemczech, Stanach Zjednoczonych. W 2005 roku szopka jej została zakupiona przez kancelarię prezesa rady ministrów i wręczona polskim żołnierzom w Iraku z okazji Bożego Narodzenia. W konkursie uczestniczy od 2002.

Biogram na podstawie tekstu Magdaleny Kwiecińskiej oraz publikacji „Konkursy Szopek Krakowskich 1937 – 2017”, Kraków 2017.

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Michał Wincencik

    Michał Wincencik, urodzony 26 września 1916 r. w Brzegach koło Krakowa.

    Między rokiem 1981 a 1986 brał udział w konkursach szopek.

    Z wykształcenia był technikiem budowlanym. W 1939 r. został powołany do wojska do 20. Pułku Piechoty w Krakowie, brał udział w kampanii wrześniowej i został internowany w Rumunii, w 1940 roku

                                                    
  • Tadeusz Żmirek

    Tadeusz Żmirek, urodzony 28 lipca 1934 r. w Myślachowicach (woj. katowickie). Ślusarz w Kopalni Węgla Kamiennego „Siersza” w Trzebini- Sierszy. Od najmłodszych lat interesowały go sztuki plastyczne. Jego ojciec również rzeźbił i malował, to on rozpoczął edukację plastyczną autora. Podczas służby w Marynarce Wojennej równie szybko pan Ż

                                                    
  • Kazimierz Wiatr

    Kazimierz Wiatr, urodzony 18 lutego 1955 w Krakowie. Naukowiec i polityk, profesor zwyczajny AGH, harcmistrz, były przewodniczący Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, senator RP.

    Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa oraz były prezentowane na Wystawie Kościuszkowskiej w Stanach Zjednoczonych.

  • Jakub Zawadziński

    Jakub Zawadziński, jeden z najmłodszych aktywnych obecnie szopkarzy, urodzony w 1996 r.

    Szopkarstwem zainteresował się około 2002 roku, odwiedzając  z dziadkiem wystawy pokonkursowe. Dziecięcy zachwyt sprawił, że sam podjął próby budowy, jeszcze jako uczeń szkoły podstawowej. W 2009 roku, dzięki lekturze książki Wiesława Barczew

                                                    
  • Władysław Owsiński

    Władysław Owsiński urodził się 19 maja 1874, zmarł 26 grudnia 1960 r.

    Mieszkał przy ul. Friedleina 13 w Krakowie. Brał udział w konkursach szopek od 1937 do 1959 r. Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Etnograficznego. Uważał się za współtwórcę klasycznej szopki typu „ezenekierowskiego”. Został odznaczony Złotą odznaką „za

                                                    
  • Leszek Zarzycki

    Leszek Zarzycki, syn Czesława i Zofii z domu Sadowskiej, urodził się w 23 maja 1954 w Nysie. Z zawodu jest mechanikiem precyzyjnym. W Krakowie, w dzielnicy Podgórze mieszka od lat siedemdziesiątych i od tego czasu z dużym zainteresowaniem uczestniczy w tradycjach miejskich takich jak Emaus, pochód Lajkonika, Rękawka. W rodzinie nikt ni