Opowiedz mi miasto

Maciej Moszew

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Maciej Moszew

  • Daty życia:

    10-01-1940

  • Dzielnica:

    1

  • Adres:

    ul. Łobzowska

Maciej Moszew, syn Jana i Ireny z domu Jabłońskiej, urodził się 10 stycznia 1940 w Krakowie. Z wykształcenia jest architektem i najdłużej wykonującym twórcą szopek krakowskich. Zawsze lubił kleić modele architektoniczne. Od najmłodszych lat dzięki ojcu miał okazję poznać krakowskie święta i zwyczaje, oglądając wystawę szopek, odpust Emaus lub pochód Lajkonika. To ojciec jako pierwszy skleił dla niego model szopki krakowskiej w stylu ezenekierowskim, która przez lata była w rodzinnym domu ustawiana pod choinką, a w 1961 roku stała się ona dla niego wzorem do samodzielnej pracy prezentowanej na konkursie. Jest samoukiem. Z dzieciństwa pamięta teatrzyki jasełkowe u państwa Estreicherów, gdzie bywał z rodzicami i miał okazję zobaczyć szopkę krakowską. Szopki postanowił wykonywać, ponieważ jak sam mówi: „jestem z Krakowa – najpiękniejszego miasta na świecie. Jestem wychowany w tradycji krakowskiej, w rodzinie krakowskiej, jestem architektem, modelarzem”, a ponadto, jak dodaje „szopka daje możliwość realizacji wszystkich marzeń związanych z twórczością artystyczną i pracami manualnymi”. Uważa, że w ten sposób w pełni realizuje swoje pasje. Do tego artystycznego rzemiosła namówił córkę Magdalenę, która w dzieciństwie sześciokrotnie brała udział w konkursie. Wspomina prof. Krystynę Wróblewską, która w znaczący sposób wpłynęła na jego twórczość, a prof. Wiktor Zin proponował mu przygotowanie pracy doktorskiej o tematyce szopki krakowskiej. Najbardziej ceni przestrzeń Rynku Głównego, gdzie często przygląda się architekturze czerpiąc inspiracje. W jego pracach dominuje głównie gotyk i barok, a czasami włącza motywy secesyjne. Głównym elementem w szopce są nawiązania do portali kamienic krakowskich oraz okna gotyckie. Charakterystyczna dla jego twórczości jest bardzo rozbudowana mechanizacja, w której figurki poruszają się rytmicznie, odgrywając przy tym odpowiednią rolę. Rzadko umieszcza figurki trzech króli i nie nawiązuje do wydarzeń politycznych lub historycznych. Są natomiast przedstawienia postaci Pana Twardowskiego na księżycu, Lajkonika, smoka wawelskiego, a typowymi dla jego prac są postacie halabardników, które strzegą bram w szopce. Kolorystyka jest w ciemnej tonacji z dużą ilością złotych ozdób i dodaje: „szopka musi być takim migoczącym klejnotem”. Wszystkie jego prace są podświetlane i zmechanizowane. W 1990 roku na zamówienie wykonał w Paryżu widowisko szopki krakowskiej na powierzchni 60 m2. Było to jedno z większych jego przedsięwzięć związanych z tą tradycją poza granicami Polski. Szopka ta była prezentowana w kilku państwach i obecnie znajduje się w Betlejem. Specjalizuje się w szopkach małych, które wykonuje głównie z kartonu. Nigdy nie używa elementów pasmanteryjnych w dekoracji, lecz wszystko wykonuje własnoręcznie. Z okazji wystawy w Koszycach w 2012 roku wykonał szopkę nawiązującą do architektury tego miasta i Krakowa. Posiada specjalną pracownię, gdzie znajduje się wiele różnych narzędzi i materiałów. Jedną szopkę wykonuje w ciągu od 1200 do 1500 godzin. W 2012 roku otrzymał medal św. Krzysztofa z Muzeum Historycznego Miasta Krakowa za wkład w rozwój tradycji szopek krakowskich. Wykonał już ponad siedemdziesiąt szopek różnej wielkości (kilka miniatur). Znajdują się one w zbiorach w Polsce i zagranicą, m.in. w prywatnych zbiorach Aliny Kalczyńskiej znanej graficzki krakowskiej, od lat osiadłej w Mediolanie. Jego szopki były wielokrotnie nagradzane pierwszą lokatą. Otrzymał także kilka wyróżnień. Uczestniczy nieprzerwanie w konkursach od 1961 roku, prezentując szopki duże, średnie i przede wszystkim małe.

Biogram na podstawie tekstu Magdaleny Kwiecińskiej oraz publikacji „Konkursy Szopek Krakowskich 1937 – 2017”, Kraków 2017.

 

 

 

 

 

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Michał Wincencik

    Michał Wincencik, urodzony 26 września 1916 r. w Brzegach koło Krakowa.

    Między rokiem 1981 a 1986 brał udział w konkursach szopek.

    Z wykształcenia był technikiem budowlanym. W 1939 r. został powołany do wojska do 20. Pułku Piechoty w Krakowie, brał udział w kampanii wrześniowej i został internowany w Rumunii, w 1940 roku

                                                    
  • Tadeusz Żmirek

    Tadeusz Żmirek, urodzony 28 lipca 1934 r. w Myślachowicach (woj. katowickie). Ślusarz w Kopalni Węgla Kamiennego „Siersza” w Trzebini- Sierszy. Od najmłodszych lat interesowały go sztuki plastyczne. Jego ojciec również rzeźbił i malował, to on rozpoczął edukację plastyczną autora. Podczas służby w Marynarce Wojennej równie szybko pan Ż

                                                    
  • Kazimierz Wiatr

    Kazimierz Wiatr, urodzony 18 lutego 1955 w Krakowie. Naukowiec i polityk, profesor zwyczajny AGH, harcmistrz, były przewodniczący Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, senator RP.

    Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa oraz były prezentowane na Wystawie Kościuszkowskiej w Stanach Zjednoczonych.

  • Jakub Zawadziński

    Jakub Zawadziński, jeden z najmłodszych aktywnych obecnie szopkarzy, urodzony w 1996 r.

    Szopkarstwem zainteresował się około 2002 roku, odwiedzając  z dziadkiem wystawy pokonkursowe. Dziecięcy zachwyt sprawił, że sam podjął próby budowy, jeszcze jako uczeń szkoły podstawowej. W 2009 roku, dzięki lekturze książki Wiesława Barczew

                                                    
  • Władysław Owsiński

    Władysław Owsiński urodził się 19 maja 1874, zmarł 26 grudnia 1960 r.

    Mieszkał przy ul. Friedleina 13 w Krakowie. Brał udział w konkursach szopek od 1937 do 1959 r. Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Etnograficznego. Uważał się za współtwórcę klasycznej szopki typu „ezenekierowskiego”. Został odznaczony Złotą odznaką „za

                                                    
  • Leszek Zarzycki

    Leszek Zarzycki, syn Czesława i Zofii z domu Sadowskiej, urodził się w 23 maja 1954 w Nysie. Z zawodu jest mechanikiem precyzyjnym. W Krakowie, w dzielnicy Podgórze mieszka od lat siedemdziesiątych i od tego czasu z dużym zainteresowaniem uczestniczy w tradycjach miejskich takich jak Emaus, pochód Lajkonika, Rękawka. W rodzinie nikt ni