Opowiedz mi miasto

Wiesław Barczewski

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Wiesław Barczewski

  • Daty życia:

    10-12-1957

  • Dzielnica:

    3

  • Adres:

    ul. Dobrego Pasterza 30

Wiesław Barczewski, syn Władysława i Heleny z domu Kuczara, urodził się 10 grudnia 1957 w Krakowie w dzielnicy Prądnik Czerwony. Był założycielem i przez jedenaście lat prezesem Towarzystwa Prądnickiego, skupiającego miłośników dorzecza Prądnika. Podczas różnych towarzyskich uroczystości lubi zakładać do garnituru czapkę krakowiaka, podkreślając tym swoje poczucie związku z tą tradycją. Z zawodu jest inżynierem mechanikiem i organistą. W dzieciństwie, gdy był ministrantem, został zachęcony przez parafialnego księdza do zbudowania szopki krakowskiej. Wspomina, że pomagał mu wówczas ojciec. W rodzinie nie było tradycji tworzenia szopek. Jest samoukiem i pierwszym pokoleniem uczestniczącym w tej tradycji. Warto zaznaczyć, że zachęcił swoje dzieci do udziału w konkursie, a do dziś  córka czasami mu pomaga przy szopce malując figurki aniołów. Swoją pierwszą pracę konkursową wykonał pod koniec studiów, na początku lat osiemdziesiątych, zachęcony przez sąsiada, który był z wykształcenia plastykiem. Zdobył wówczas trzecie miejsce w grupie szopek małych i zmobilizowało to go do udziału w kolejnym konkursie. Od lat 2000 stara się być jego stałym uczestnikiem. Przez wiele lat mieszkał w sąsiedztwie Jana Kaczary – posługujący się na co dzień rymami „zaczarowany dorożkarz”, który stał się inspiracją Konstantego I. Gałczyńskiego do stworzenia poematu pt. Zaczarowana Dorożka. Postać ta stała się dla niego stałym motywem w szopkach. Przychodzące pomysły stara się na bieżąco notować lub szkicować, by następnie wykorzystać je w szopce. Kilka lat temu opublikował książkę pod tytułem Szczypta iluzji, trochę kleju, czyli jak się robi szopkę krakowską – wydaną również w języku angielskim, gdzie zawarł podstawowe informacje o szopkarstwie i swoje doświadczenia związane z tym artystycznym rzemiosłem. Celem publikacji było zainteresowanie czytelnika procesem powstawania szopki i ukazanie różnych technik pracy. Wielokrotnie organizował zajęcia dla dzieci i młodzieży poświęcone tradycji szopki krakowskiej. Przez kilka lat prowadził w Dworku Białoprądnickim tematyczne prelekcje, a w czasie jednej z nich zaproponował wykonanie szopki, w której byłyby ukazane motywy pochodzące z jego rodzinnej dzielnicy. Specjalizuje się w szopkach miniaturowych. Czasami wykonuje kilka sztuk jednocześnie, ale jak podkreśla każda z nich jest odmienna. Pracę nad szopką zaczyna od ogólnej koncepcji jej konstrukcji. Dawniej szkicował także jej plan, który dziś tworzy już głównie w swojej wyobraźni. Jego szopki konkursowe są zawsze podświetlone i zmechanizowane. W ich wnętrzach umieszcza obok świętej rodziny i postaci biblijnych figurki nawiązujące do historii (kosynierzy), zwyczajów krakowskich (kwiaciarka z Rynku Głównego), a także postaci z życia religijnego (Jan Paweł II), z polityki (Lech Wałęsa), związane z aktualnymi wydarzeniami, oraz pochodzące z legend krakowskich (Pan Twardowski, Lajkonik, smok wawelski, gołębie). Inspirację czerpie z architektury Krakowa, którą podziwia spacerując i przyglądając się dokładnie jej szczegółom. W szopce łączy najbardziej efektowne według niego style: gotycki, renesansowy i barokowy, ukazując ich bogactwo, bo jak twierdzi „im więcej różnorodnych detali architektonicznych zastosuje się w takiej budowli, tym jest ona ciekawsza i cenniejsza”. W kolorystyce stara się nawiązywać do barw z pawiego pióra i stroju krakowskiego. Miejscem, gdzie pracuje nad szopką jest niewielka przestrzeń kuchennego stołu lub biurka, a wykonanie jednego dzieła zajmuje mu około miesiąca. Jest wszechstronnie uzdolniony – w wolnych chwilach zajmuje się malarstwem, rzeźbi, pisze poezję i prozę, a także komponuje muzykę. Do dziś wykonał ponad sto szopek, które znajdują się w wielu zbiorach w Polsce i za granicą (m.in. u królowej Anglii, we Włoszech i Stanach Zjednoczonych). Szopki jego wielokrotnie były nagradzane (cztery razy zdobył pierwsze miejsce) i otrzymywały wyróżnienie w kategoriach miniatur lub małych. Uczestniczył w konkursach 24 razy, w latach: 1980, 1981,1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1995, 1996, 1997, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2017, 2018.

Biogram na podstawie tekstu Magdaleny Kwiecińskiej oraz publikacji „Konkursy Szopek Krakowskich 1937 – 2017”, Kraków 2017.

 

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Michał Wincencik

    Michał Wincencik, urodzony 26 września 1916 r. w Brzegach koło Krakowa.

    Między rokiem 1981 a 1986 brał udział w konkursach szopek.

    Z wykształcenia był technikiem budowlanym. W 1939 r. został powołany do wojska do 20. Pułku Piechoty w Krakowie, brał udział w kampanii wrześniowej i został internowany w Rumunii, w 1940 roku

                                                    
  • Tadeusz Żmirek

    Tadeusz Żmirek, urodzony 28 lipca 1934 r. w Myślachowicach (woj. katowickie). Ślusarz w Kopalni Węgla Kamiennego „Siersza” w Trzebini- Sierszy. Od najmłodszych lat interesowały go sztuki plastyczne. Jego ojciec również rzeźbił i malował, to on rozpoczął edukację plastyczną autora. Podczas służby w Marynarce Wojennej równie szybko pan Ż

                                                    
  • Kazimierz Wiatr

    Kazimierz Wiatr, urodzony 18 lutego 1955 w Krakowie. Naukowiec i polityk, profesor zwyczajny AGH, harcmistrz, były przewodniczący Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, senator RP.

    Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa oraz były prezentowane na Wystawie Kościuszkowskiej w Stanach Zjednoczonych.

  • Jakub Zawadziński

    Jakub Zawadziński, jeden z najmłodszych aktywnych obecnie szopkarzy, urodzony w 1996 r.

    Szopkarstwem zainteresował się około 2002 roku, odwiedzając  z dziadkiem wystawy pokonkursowe. Dziecięcy zachwyt sprawił, że sam podjął próby budowy, jeszcze jako uczeń szkoły podstawowej. W 2009 roku, dzięki lekturze książki Wiesława Barczew

                                                    
  • Władysław Owsiński

    Władysław Owsiński urodził się 19 maja 1874, zmarł 26 grudnia 1960 r.

    Mieszkał przy ul. Friedleina 13 w Krakowie. Brał udział w konkursach szopek od 1937 do 1959 r. Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Etnograficznego. Uważał się za współtwórcę klasycznej szopki typu „ezenekierowskiego”. Został odznaczony Złotą odznaką „za

                                                    
  • Leszek Zarzycki

    Leszek Zarzycki, syn Czesława i Zofii z domu Sadowskiej, urodził się w 23 maja 1954 w Nysie. Z zawodu jest mechanikiem precyzyjnym. W Krakowie, w dzielnicy Podgórze mieszka od lat siedemdziesiątych i od tego czasu z dużym zainteresowaniem uczestniczy w tradycjach miejskich takich jak Emaus, pochód Lajkonika, Rękawka. W rodzinie nikt ni