Opowiedz mi miasto

Anna Krzanik

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Anna Krzanik

  • Daty życia:

    1972

„Koronki – to jest w nich takie niezwykłe, że mają międzynarodowy język, takie koronkowe esperanto”,uważa pani Anna. Koronką zajęła się po raz pierwszy w 1996 roku. Zaczęła od koronki szydełkowej, ale po tym, gdy trafiła na warsztaty pani Jadwigi Węgorek, przerzuciła się na klocki.Najważniejszym aspektem koronczarstwa są dla niej osoby, które dzięki niemu poznaje. „Te sploty w tajemniczy sposób łączą ludzi” – mówi. Dzięki koronce poznała wiele osób i zawiązała wiele trwałych przyjaźni. Ceni sobie to, że koronka łączy ludzi różnych profesji, różnych wiekowo i zbliża ich do siebie na płaszczyźnie relacyjnej. Lubi też stan wyciszenia, jaki często towarzyszy pracy przy koronce.

Koronki klockowej nauczyła też swoją mamę, kiedy ta przeszła na emeryturę. Kilka serwet stworzyły wspólnie. Ma status twórcy ludowego, a od 1 maja 2008 roku jest członkinią Stowarzyszenia Twórców Ludowych.

Pierwszy raz w targach rzemiosła uczestniczyła wraz z panią Jadwigą w 2001 roku w Prudniku. Później wielokrotnie występowała na Cepeliadzie czy Targach Sztuki Ludowej. Za podróż życia uważa wyjazd na 33. Międzynarodowe Targi Sztuki i Rzemiosła Artystycznego w Jerozolimie (The International Arts and Crafts Festival), na których w 2008 roku reprezentowała Małopolskę. W 2016 roku zdobyła Grand Prix na Folkloriadzie Jurajskiej. W ramach nagrody ufundowanej przez europosła Jerzego Buzka wyjechała do Brukseli: jako osobę towarzyszącą zabrała mamę.W Brukseli zwiedzały Europarlament, osobiście poznały też fundatora nagrody. Ubolewa, że rzemiosło współcześnie nie zajmuje odpowiedniego miejsca, na przykład że zniknęły szkoły koronczarstwa, gdzie można było się uczyć i doskonalić swój warsztat. Zauważa, że przez to, że rzemiosło prawie nie istnieje w świadomości ludzi współczesnych, nie rozumieją oni rzeczy robionych ręcznie: nie potrafią sobie wyobrazić, jaki nakład pracy i umiejętności jest potrzebny,by zrobić choćby jedną serwetę metodą klockową.

Pani Anna, jeśli zna jakąś koronczarkę, potrafi na wystawach czy w katalogach rozpoznać jej prace. „Każda koronczarka zostawia na pracach swoją pieczątkę”, uważa. Marzy jej się zinstytucjonalizowanie koronki: chciałaby, żeby rękodzieło zajęło należne mu miejsce w świecie, żeby można było się go łatwo uczyć i praktykować, poznając przy tym nowych ludzi i zawiązując wartościowe relacje. Za nagrody zdobyte w konkursach koronczarskich kupuje sobie kolejne klocki. Jest właścicielką małego wałka koronczarskiego, który zabiera w podróże – nawet na wspinaczkę na Babią Górę. Oprócz pracy na klockach, nadal tworzy na szydełku.

Opracowała: Adrianna Beczek

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Antoni Wołek

    Urodził się 13 kwietnia 1945 roku w Krakowie. Jego rodzina pochodziła z Bronowic. Wujem Antoniego Wołka był uznany kotlarz Albin Żyła z Prądnika Białego (uczestnik Wystawy Paryskiej w 1925 roku). W czasie okupacji niemieckiej rodzina Antoniego Wołka została wysiedlona z Bronowic i musiała przenieść się do Podgórza. Dzieciństwo spędził

                                                    
  • Krzysztof Pękalski

    Urodził się 22 marca 1955 roku w Krakowie i tutaj mieszka. Jest emerytowanym nauczycielem zajęć praktyczno-technicznych. Od 1975 roku był członkiem Spółdzielczego Zrzeszenia Wytwórców Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Milenium”. Uczestniczył w Konkursie Szopek Krakowskich 15 razy (w latach 1972-1987), przygotowując łącznie 16 szopek

                                                    
  • Eugeniusz Wołkowicz

    Urodził się 9 lipca 1943 roku w Miechowie, zmarł we wrześniu 2009 roku, został pochowany na cmentarzu parafialnym w Przesławicach. Był nauczycielem, mechanikiem precyzyjnym, szopkarzem, konstruktorem, wielkim pasjonatem modelarstwa lotniczego, lubił malować na płótnie. Kilkanaście lat spędził za granicą, potem osiadł w Szczepanowicach

                                                    
  • Bronisław Pięcik

    Urodził się 12 maja 1936 w Wołowicach pod Krakowem, przez kilka lat pracował w Zakładach Chemicznych „Bonarka”. W 1962 roku zamieszkał z żoną Marią w Krakowie na ul. Krakowskiej i po raz pierwszy wystartował w Konkursie Szopek Krakowskich. Bronisław Pięcik był z zawodu mechanikiem precyzyjnym. W konkursach na najpiękniejszą

                                                    
  • Agnieszka Kozłowska

    Absolwentka Uniwersytetu Ludowego we Wzdowie na kierunku Tkactwo, haft, koronka. Już tam uczyła się koronki klockowej, ubolewała jednak, że zajęć z tej techniki jest bardzo mało. Potem długo nie miała styczności z koronczarstwem, aż do momentu, gdy po przeprowadzce do podkrakowskiej miejscowości Rybna spotkała panią Annę Krzanik na pok

                                                    
  • Mariusz Glonek

    Przyboczny Lajkonika, prywatnie syn Zbigniewa Glonka. Urodził się w Krakowie, ale miłość zaprowadziła go do Wieliczki, gdzie mieszka ze swoją rodziną. Pracuje w Wodociągach Krakowskich jako inspektor w Biurze Obsługi Klienta. Tradycja pochodu Lajkonika towarzyszy mu od najmłodszych lat życia. Szczególnie mocno zapadł mu w pamięć pochód