Opowiedz mi miasto

Jacek Głuch

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Jacek Głuch

  • Daty życia:

    05-08-1957 - 01-01-2014

  • Dzielnica:

    7

Jacek Głuch syn Witolda i Krystyny z domu Pieprzycy urodził się 5 sierpnia 1957 roku w Krakowie. Całe jego życie twórcze związane było z dzielnicą Zwierzyniec. Z zawodu był zegarmistrzem. W latach 1995-2014 pracował w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa jako konserwator. Pierwsze szopki, które zaczął konstruować pod wpływem rodzinnej tradycji były z kategorii małych. Ojciec jego, Witold Głuch, był jednym z najbardziej cenionych artystów szopkarstwa. Szopki wykonuje także jego młodszy brat Marek. W 1979 roku wykonał własnoręcznie pierwszą szopkę. Był samoukiem i podkreślał, że ojciec nie uczył go rzemiosła. Doświadczenie zdobywał więc, podpatrując prace innych twórców podczas corocznych konkursów. Ponadto lubi spacerować po mieście obserwując architekturę. Nim jednak zaczął tworzyć szopki zajmował się wykonywaniem modeli przedstawiających sceny batalistyczne. W latach dziewięćdziesiątych został przyjęty do świty Lajkonika i przez dziesięć lat pełnił funkcję pomocnika chorążego przy sztandarze. W 1994 roku zdobył trzecie miejsce za pierwszą szopkę przygotowaną na konkurs, a za kolejną otrzymał wyróżnienie. Po latach robienie szopek stało się dla niego pasjonującym zajęciem. Mówił: „szkoda było przestać. To bardzo wciąga. Gdy przyjdę z pracy to po godzinie ręce swędzą i muszę coś zrobić…”. Szopkę zaczynał konstruować od podstawy, a następnie budował poszczególne kondygnacje. Na końcu dodawał wieże i kopuły. Wewnątrz umieszczał figurki, które nawiązywały do legend krakowskich (smok wawelski, Lajkonik), folkloru (para krakowiaków i górali) lub wydarzeń historycznych poprzez wykonanie pomnika grunwaldzkiego oraz Adama Mickiewicza czy Mikołaja Kopernika. Nigdy nie nawiązywał do wydarzeń politycznych. W architekturze szczególnie cenił gotyk, który był dla niego głównym źródłem inspiracji. Twierdził, że chęć tworzenia szopek przychodził niespodziewanie – „człowiek siedzi i nagle przychodzi coś do głowy, i zaczyna tworzyć”. W pierwszych swoich pracach umieszczał także witraże, które nawiązywały do witraży kościoła Mariackiego i Katedry Wawelskiej. W kolorystyce jego szopki dominuje barwa granatu ze złotymi wykończeniami. Ponadto dachy wież okleja zielonym staniolem, a czerwonym mury budowli. Szopki jego nie są zmechanizowane, ale podświetlane. Wszystkie ozdoby wykonywał własnoręcznie i twierdził, że tylko rękodzieło nadaje indywidualny styl. Szopkę do grudniowego konkursu przygotowywał pół roku. Miejscem jego pracy twórczej była kuchnia. Specjalizował się w szopkach średnich, a najmniejsza z wykonanych mieści się w pudełku od zapałek. Najsławniejsza jego praca została wykonana na zamówienie przez Urząd Miasta Krakowa dla załogi statku „Krakowiak”, która do dziś żegluje po Azji. Wykonał około siedemset szopek, które znajdują się w zbiorach w Polsce i za granicą w Szwecji, Kanadzie, Francji. Szopki jego były wielokrotnie nagradzane lub otrzymywały wyróżnienie, w kategoriach małych, średnich lub dużych. Uczestniczył w konkursach 14 razy, w latach: 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2011. Zmarł w 2014 roku. Pochowany na Cmentarzu Prądnik Czerwony.

Wideo

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Antoni Wołek

    Urodził się 13 kwietnia 1945 roku w Krakowie. Jego rodzina pochodziła z Bronowic. Wujem Antoniego Wołka był uznany kotlarz Albin Żyła z Prądnika Białego (uczestnik Wystawy Paryskiej w 1925 roku). W czasie okupacji niemieckiej rodzina Antoniego Wołka została wysiedlona z Bronowic i musiała przenieść się do Podgórza. Dzieciństwo spędził

                                                    
  • Krzysztof Pękalski

    Urodził się 22 marca 1955 roku w Krakowie i tutaj mieszka. Jest emerytowanym nauczycielem zajęć praktyczno-technicznych. Od 1975 roku był członkiem Spółdzielczego Zrzeszenia Wytwórców Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Milenium”. Uczestniczył w Konkursie Szopek Krakowskich 15 razy (w latach 1972-1987), przygotowując łącznie 16 szopek

                                                    
  • Eugeniusz Wołkowicz

    Urodził się 9 lipca 1943 roku w Miechowie, zmarł we wrześniu 2009 roku, został pochowany na cmentarzu parafialnym w Przesławicach. Był nauczycielem, mechanikiem precyzyjnym, szopkarzem, konstruktorem, wielkim pasjonatem modelarstwa lotniczego, lubił malować na płótnie. Kilkanaście lat spędził za granicą, potem osiadł w Szczepanowicach

                                                    
  • Bronisław Pięcik

    Urodził się 12 maja 1936 w Wołowicach pod Krakowem, przez kilka lat pracował w Zakładach Chemicznych „Bonarka”. W 1962 roku zamieszkał z żoną Marią w Krakowie na ul. Krakowskiej i po raz pierwszy wystartował w Konkursie Szopek Krakowskich. Bronisław Pięcik był z zawodu mechanikiem precyzyjnym. W konkursach na najpiękniejszą

                                                    
  • Agnieszka Kozłowska

    Absolwentka Uniwersytetu Ludowego we Wzdowie na kierunku Tkactwo, haft, koronka. Już tam uczyła się koronki klockowej, ubolewała jednak, że zajęć z tej techniki jest bardzo mało. Potem długo nie miała styczności z koronczarstwem, aż do momentu, gdy po przeprowadzce do podkrakowskiej miejscowości Rybna spotkała panią Annę Krzanik na pok

                                                    
  • Mariusz Glonek

    Przyboczny Lajkonika, prywatnie syn Zbigniewa Glonka. Urodził się w Krakowie, ale miłość zaprowadziła go do Wieliczki, gdzie mieszka ze swoją rodziną. Pracuje w Wodociągach Krakowskich jako inspektor w Biurze Obsługi Klienta. Tradycja pochodu Lajkonika towarzyszy mu od najmłodszych lat życia. Szczególnie mocno zapadł mu w pamięć pochód