Opowiedz mi miasto

Witold Głuch

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Witold Głuch

  • Daty życia:

    13-04-1929 - 13-01-2002

  • Dzielnica:

    1

  • Adres:

    ul. Długa 29

Witold Głuch, urodził się w 13 kwietnia 1929 roku w Kamieniu Koszyrskim na Polesiu. Nie był spokrewniony z Ludwikiem Głuchem z Krzemionek, który na I konkursie szopek krakowskim zdobył II nagrodę ufundowaną przez IKC. Rodzina Witolda Głucha przed 1939 roku przeniosła się do Mogiły pod Krakowem. Był jednym z najbardziej cenionych i poważanych artystów szopkarstwa. Związany ze Zwierzyńcem, skąd pochodziła jego rodzina. Z zawodu był mechanikiem maszyn biurowych. Twórczością artystyczną zajmował się od ósmego roku życia. Zaczynał w grupach kolędniczych, które chodziły ze szopką po Mogile: „W Mogile chodziliśmy z  kolegami po kolędzie. Szopka miała około metra wysokości i była dwuwieżowa, wykonana z listewek i kolorowego papieru, oświetlona świeczkami. Figurki wycinało się z drukowanego papieru. Było nas trzech. Dwóch nosiło szopkę, trzeci pilnował świeczek.” W 1957 roku wykonał własnoręcznie pierwszą szopkę. Miała ona dwie wieże. Spodobała się dr Jerzemu Dobrzyckiemu, który żałował jednak: „Taka piękna szopka a tylko dwie wieże”. Był samoukiem, bez niczyjej pomocy uczył się rzemiosła.  Wszystkie prace wykonywał ręcznie przy pomocy nożyczek, noża, pęsety, piłki do drewna czy kleju. Tworzył szopki przede wszystkim w stylu gotyckim, który był dla niego głównym źródłem inspiracji, ale również pokazywał w nich architekturę Krakowa. Specjalizował się w szopkach dużych, średnich oraz małych. Tradycje szopkarskie przejęło również dwóch synów Jacek oraz Marek. Jego prace były wielokrotnie nagradzane, otrzymywał wyróżnienia oraz premie za lalki.
W 1967 roku na  jubileuszowym XXXV konkursie jego szopka wywołała sensację, gdyż przedstawiony w niej ołtarz mariacki Wita Stwosza automatycznie otwierał się i zamykał. W 1972 roku otrzymał dyplom za wkład pracy nadany przez ówczesne Muzeum Historyczne Miasta Krakowa. Uczestniczył w 44 konkursach w latach od 1957 do 2001 roku. Szopki tworzył w swoim domu przy ul. Długiej 29, a potem przy pl. Wolnica 10. Osiem jego szopek znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznym Miasta Krakowa i były prezentowane na wielu wystawach w Polsce i za granicą.

Jego dzieła są często porównywane do szopek Zygmunta Grabarskiego, chociaż metoda pracy obu szopkarzy bardzo się różniła. Grabarski wiele uwagi poświęcał na projekt szopki. Witold Głuch z kolei w 1994 roku mówił Annie Szałapak: „Gdy przystępuję do pracy, całą szopkę mam już gotową w wyobraźni. Nic nie rysuję!” Nad szopką pracował od rana do północy.

Według opinii historyka sztuki i szopkarza Marka Markowskiego wkład Widolda Głucha w szopkarstwo krakowskie miał przełomowe znaczenie. Witold Głuch odszedł od sztywnego podziału szopki na wyraźnie oddzielone od siebie kondygnacje, które widoczne są w szopce w stylu ezenekierowskim. Dzięki zastosowaniu zdobień w postaci licznych wimperg oraz wieżyczek w szopkach Głucha podział na poszczególne piętra staje się bardziej rozmyty.  Styl ten został przejętych następnie przez innych szopkarzy krakowskich.

Zmarł w 2002 roku.

Odznaczony dwukrotnie złotą odznaką miasta Poznania za udział w konkursie na Ratusz Poznański. Jako pierwszy otrzymał nagrodę im. Zofii i Romana Reinfussów w 1988 r. Na emeryturze pracował też jako konserwator szopek w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa.

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Michał Wincencik

    Michał Wincencik, urodzony 26 września 1916 r. w Brzegach koło Krakowa.

    Między rokiem 1981 a 1986 brał udział w konkursach szopek.

    Z wykształcenia był technikiem budowlanym. W 1939 r. został powołany do wojska do 20. Pułku Piechoty w Krakowie, brał udział w kampanii wrześniowej i został internowany w Rumunii, w 1940 roku

                                                    
  • Tadeusz Żmirek

    Tadeusz Żmirek, urodzony 28 lipca 1934 r. w Myślachowicach (woj. katowickie). Ślusarz w Kopalni Węgla Kamiennego „Siersza” w Trzebini- Sierszy. Od najmłodszych lat interesowały go sztuki plastyczne. Jego ojciec również rzeźbił i malował, to on rozpoczął edukację plastyczną autora. Podczas służby w Marynarce Wojennej równie szybko pan Ż

                                                    
  • Kazimierz Wiatr

    Kazimierz Wiatr, urodzony 18 lutego 1955 w Krakowie. Naukowiec i polityk, profesor zwyczajny AGH, harcmistrz, były przewodniczący Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, senator RP.

    Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa oraz były prezentowane na Wystawie Kościuszkowskiej w Stanach Zjednoczonych.

  • Jakub Zawadziński

    Jakub Zawadziński, jeden z najmłodszych aktywnych obecnie szopkarzy, urodzony w 1996 r.

    Szopkarstwem zainteresował się około 2002 roku, odwiedzając  z dziadkiem wystawy pokonkursowe. Dziecięcy zachwyt sprawił, że sam podjął próby budowy, jeszcze jako uczeń szkoły podstawowej. W 2009 roku, dzięki lekturze książki Wiesława Barczew

                                                    
  • Władysław Owsiński

    Władysław Owsiński urodził się 19 maja 1874, zmarł 26 grudnia 1960 r.

    Mieszkał przy ul. Friedleina 13 w Krakowie. Brał udział w konkursach szopek od 1937 do 1959 r. Jego szopki znajdują się w zbiorach Muzeum Etnograficznego. Uważał się za współtwórcę klasycznej szopki typu „ezenekierowskiego”. Został odznaczony Złotą odznaką „za

                                                    
  • Leszek Zarzycki

    Leszek Zarzycki, syn Czesława i Zofii z domu Sadowskiej, urodził się w 23 maja 1954 w Nysie. Z zawodu jest mechanikiem precyzyjnym. W Krakowie, w dzielnicy Podgórze mieszka od lat siedemdziesiątych i od tego czasu z dużym zainteresowaniem uczestniczy w tradycjach miejskich takich jak Emaus, pochód Lajkonika, Rękawka. W rodzinie nikt ni