Opowiedz mi miasto

Stanisława Kuczyńska

Dane

  • Kategoria i tagi:

    osoby
  • Imiona i nazwisko:

    Stanisława Kuczyńska

  • Daty życia:

    1957

Gdy po raz pierwszy w życiu zobaczyła koronkę klockową w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, wykonaną z szarych lnianych nici, kompletnie nie mogła zrozumieć, dlaczego ludzie się tym tak zachwycają, a nawet stwierdziła, że nic brzydszego w życiu nie widziała. Jakiś czas później pojechała z koleżankami z koła Babskie Fanaberie do Bobowej i tam zafascynowała się tą techniką. Zapisała się na warsztaty koronki klockowej Krakowie. Od lat przyjeżdża na nie z rodzinnych Brzeszczy koło Oświęcimia. W czasach, gdy jeszcze pracowała zawodowo na pełen etat, bez wahania poświęcała na to pół urlopu. Latem dzieli czas między koronkę a pielęgnowanie ogrodu, jednak gdy wciągnie się w pracę z klockami albo ma pomysł na ciekawy wzór, „to wtedy nieważne, że trawa rośnie”.

Urodziła się w 1957 roku w Oświęcimiu. Zanim poznała koronkę klockową, szydełkowała. Pierwszą samodzielnie wykonaną koronkę z szacunkiem przechowuje w domu. Podobnie jak swoją zwycięską pracę z Festiwalu Koronki Klockowej w Bobowej, o której mówi: „to jest coś, czego nie oddam, nie sprzedam, nie ma szans; ona jest tylko do chwalenia się”. Jak podkreśla, „praca koronczarki wbrew pozorom nie wymaga cierpliwości, ale jest czymś, co tę cierpliwość dopiero buduje, bo jednak żal wyrzucić czy zniszczyć już zaczętą pracę”. Z koronki wykonuje serwetki, ale również dodatki do garderoby: kołnierzyki, broszki, bransoletki, aplikacje i wstawki do sukienek, które sprawiają, że wygląda i czuje się elegancko, i budzi zachwyt otoczenia. Przyznaje, że każdy autorski wzór jest elementem dorobku koronczarki. Uwielbia sprawiać radość innym, podarowując im własnoręcznie zrobione koronki. Bardzo ceni sobie międzynarodową współpracę z koronczarkami ze Słowacji i Węgier, a także rodzimą – ze Śląskiem i z Bobową.

Trochę ubolewa nad tym, że sztuka koronczarska jest w powszechnym odczuciu traktowana z przymrużeniem oka, jako element swojskiego folkloru. Tak też jest często prezentowana: na ludowych festynach, a znacznie rzadziej w muzeach czy nawet domach kultury. Tymczasem, jak mówi: „To jest twórcze. Bo ja nie tylko coś odtwarzam, ale potrafię sama coś stworzyć. To jest takie sensowne.” A do tego, jak powiada, robienie koronek doskonale łagodzi stres.

Opracowała: Alicja Soćko-Mucha

Aktualności

Sprawdź w tym tygodniu

  • Antoni Wołek

    Urodził się 13 kwietnia 1945 roku w Krakowie. Jego rodzina pochodziła z Bronowic. Wujem Antoniego Wołka był uznany kotlarz Albin Żyła z Prądnika Białego (uczestnik Wystawy Paryskiej w 1925 roku). W czasie okupacji niemieckiej rodzina Antoniego Wołka została wysiedlona z Bronowic i musiała przenieść się do Podgórza. Dzieciństwo spędził

                                                    
  • Krzysztof Pękalski

    Urodził się 22 marca 1955 roku w Krakowie i tutaj mieszka. Jest emerytowanym nauczycielem zajęć praktyczno-technicznych. Od 1975 roku był członkiem Spółdzielczego Zrzeszenia Wytwórców Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Milenium”. Uczestniczył w Konkursie Szopek Krakowskich 15 razy (w latach 1972-1987), przygotowując łącznie 16 szopek

                                                    
  • Eugeniusz Wołkowicz

    Urodził się 9 lipca 1943 roku w Miechowie, zmarł we wrześniu 2009 roku, został pochowany na cmentarzu parafialnym w Przesławicach. Był nauczycielem, mechanikiem precyzyjnym, szopkarzem, konstruktorem, wielkim pasjonatem modelarstwa lotniczego, lubił malować na płótnie. Kilkanaście lat spędził za granicą, potem osiadł w Szczepanowicach

                                                    
  • Bronisław Pięcik

    Urodził się 12 maja 1936 w Wołowicach pod Krakowem, przez kilka lat pracował w Zakładach Chemicznych „Bonarka”. W 1962 roku zamieszkał z żoną Marią w Krakowie na ul. Krakowskiej i po raz pierwszy wystartował w Konkursie Szopek Krakowskich. Bronisław Pięcik był z zawodu mechanikiem precyzyjnym. W konkursach na najpiękniejszą

                                                    
  • Agnieszka Kozłowska

    Absolwentka Uniwersytetu Ludowego we Wzdowie na kierunku Tkactwo, haft, koronka. Już tam uczyła się koronki klockowej, ubolewała jednak, że zajęć z tej techniki jest bardzo mało. Potem długo nie miała styczności z koronczarstwem, aż do momentu, gdy po przeprowadzce do podkrakowskiej miejscowości Rybna spotkała panią Annę Krzanik na pok

                                                    
  • Mariusz Glonek

    Przyboczny Lajkonika, prywatnie syn Zbigniewa Glonka. Urodził się w Krakowie, ale miłość zaprowadziła go do Wieliczki, gdzie mieszka ze swoją rodziną. Pracuje w Wodociągach Krakowskich jako inspektor w Biurze Obsługi Klienta. Tradycja pochodu Lajkonika towarzyszy mu od najmłodszych lat życia. Szczególnie mocno zapadł mu w pamięć pochód